15 sierpnia Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Tego dnia Mszę Święte w porządku niedzielnym oraz o godzinie 12:00 w Czechowiźnie i o godzinie 13:00 na Grądach. Tego dnia po każdej Mszy Świętej święcimy bukiety zbóż, ziół i kwiatów. Zachęcamy do kultywowania tej pięknej tradycji.
Skąd się wziął zwyczaj święcenia ziół 15 sierpnia?
Przypadająca 15 sierpnia uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny wiąże się nierozłącznie ze święceniem ziół, toteż w pobożności ludowej nosi ona nazwę święta Matki Boskiej Zielnej lub Korzennej. W tym dniu wierni przynoszą do kościoła bukiety z ziół, kwiatów i kłosów zbóż, aby je poświęcić, co ma symbolizować duchową dojrzałość Maryi i bogactwo łask, jakimi Bóg ją obdarzył.
Zwyczaj obchodzenia tego święta sięga V wieku i jest rozpowszechniony w całym chrześcijaństwie. Jednocześnie należy zaznaczyć, że Nowy Testament nigdzie nie wspomina o ostatnich dniach życia, śmierci i o Wniebowzięciu Matki Bożej. Nie ma Jej grobu ani Jej relikwii.
W Kościele katolickim tajemnicę wzięcia Maryi do nieba z ciałem i duszą ogłosił jako dogmat wiary 1 listopada 1950 r. Pius XII. Uroczystość tę obchodzi zarówno Kościół katolicki na Zachodzie, jak i chrześcijaństwo wschodnie, w którym nosi ona nazwę Zaśnięcia Matki Bożej.
W Polsce ta uroczystość maryjna wiązała się z zakończeniem zbioru plonów, toteż mówiono, że „na Wniebowzięcie zakończone żęcie”. Stało się więc zwyczajem święcenie plonów, przede wszystkim tego, co rosło na własnych polach i w przydomowych ogródkach. Owa „dożynkowa wiązanka” musiała zawierać pokruszone kłosy pszenicy, żyta, jęczmienia i owsa – tzw. próżankę. Ale razem z „wiązanką” święciło się także różne zioła lecznicze.
Bukiety te, poświęcone w kościele, nie powinny być traktowane jak zwykłe przedmioty, ale traktowane z szacunkiem, np. zasuszone i spalone.
